వేధించే
అమావాస్యలకి
ఓ ముగింపు చుక్కలా
మది గూటిలో పొదిగిన
ఆశలు
కొన్ని
నీ అరచేతి వెన్నెలై
లేత కాంతులేవో వర్షిస్తుంటే
చెదిరిన
చినుకుల్లో
చిక్కుకున్న
క్షణాలను
కొన్ని
ఇష్టాలని
వదిలీ
వదల్లేక
అక్కడే
అలా వదిలేస్తూ
గడ్డి
పూల మైదానం లో
గుచ్చుకుంటున్న
ముళ్లని
దాటుకుంటూ
మెత్తని
ఆకుల మధ్య హత్తుకున్న
నవ్వుల్ని
తోడుగా తెచ్చుకొని
మహా అయిష్టంగానే వచ్చేస్తాను
జీవితం
ఎప్పుడూ గుడ్డి గువ్వేగా
ఊహకి
..వాస్తవానికి మధ్య
మనిషినిలా వేలాడదీస్తూ
No comments:
Post a Comment