రాయబారం

రాయబారం

అప్పుడెప్పుడో ఓ సాయంత్రం 
నీ అడుగులు కొన్ని 
ఇటు వైపుగా కదలివస్తోంటే 
అదిగో ఆ క్షణమే అనిపించింది 
ఒక్కోసారి కలలు కూడా 
అమాంతం నడిచ్చొస్తాయని
కడలి ఒడ్డున కాసిని క్షణాలు 
మనవిగా మలుచుకుంటూ 
జతగా నీతో వేసిన అడుగులు 
పోతపోసిన శూన్యాన్ని తరిమేస్తుంటే 
ఆ క్షణమే అనిపించింది 
కలిసి వేసే అడుగులెప్పుడూ
తడబడవని
నేన్నున్న చీకట్లోకి 
నువ్వు విసిరిన కలలు కొన్ని 
ఒంటరి జీవితం పై 
వెలుగుపూల సంతకం చేసాక 
కిటికీ పరదా దాటుకొని కురుస్తోన్న 
వెన్నెల కిరణాలు 
మనిద్దరి మధ్య దూరాన్ని 
విరహం తో భర్తీ చేస్తోంటే 
ఆ వెన్నెల రాదారి పై 
ఎప్పటికీ నీతో కలిసి నడవాలనే 
ఆశలన్నీ అక్షరాలుగా మార్చి 
పంపిస్తున్నా 
రాయంచ రాయబారాన్ని