ఎప్పటినుండో
ఈ శూన్యం
ఇలా కురుస్తూనే
ఉంది
ఎన్నో పగళ్ళూ
ఎన్నో రాత్రులు దాటి
ఇంకా ఇంకా ఎడతెరపి
లేకుండా
కాలాన్ని బద్ధకంగా
మార్చేసి
మరీ కురుస్తోంది.
నిశ్శబ్ధపు సరిహద్దుల్లో
మన కలలని
నిర్దాక్షిణ్యంగా
ఎవరో నరికి వేసినప్పుడు
మొదలైన మహా శూన్యం .
అలసటగా
అప్పుడప్పుడూ
కిటికీ తెరచి
చూస్తుంటాను
అద్దాల మధ్య
తేమలా పేరుకుపోయిన
చెంపల తడిని
తుడుస్తూ .
ఎక్కడి నుండో
ఓ ఈదురుగాలిలా
ఓ అలజడిలా
శిధిలాల మధ్య
రాలిన
కలల శకలాలను
పేర్చుకుంటూ
ఓ స్వాప్నికుడిలా
మళ్ళీ మళ్ళీ
ఎదురవుతావ్
ఎప్పటిలాగే
మళ్ళీ కిటికీ
మూసి వేస్తాను
ఓ మహా శూన్యం
లో మళ్ళీ తడుస్తూ
No comments:
Post a Comment